ثبت دارایی ثابت
دارایی ثابت جدید را به ثبت دارایی خود اضافه کنید و خریدش را به روزنامچه حسابداری ارسال کنید.
ثبت دارایی ثابت
دارایی ثابت جدید ایجاد کنید تا خریدش، استهلاک، و نهایتاً فروخت تجهیزات، وسایل نقلیه، ساختمانها یا سایر داراییهای مورد نظر برای بیش از یک سال را ردیابی کنید. هنگام ثبت دارایی و تنظیم آن به وضعیت فعال، هزینه خریدش بهطور خودکار به روزنامچه حسابداری ارسال میشود و هزینه را به حساب دارایی ثابت سرمایهای میکند.
قبل از شروع
- شما باید مجوز مدیریت داراییهای ثابت را داشته باشید (معمولاً برای مدیران حسابداری یا سرپرستان اعطا میشود).
- کتگوری دارایی برای دارایی خود ایجاد یا تأیید کنید (مثلاً وسایل نقلیه، تجهیزات فناوری اطلاعات، مبلمان). کتگوریها تعیین میکنند کدام حسابات روزنامچه برای استهلاک و ارسال هزینه استفاده میشود. برای راهنمایی به مقاله کتگوریهای دارایی و عمر مفید مراجعه کنید.
- آماده داشته باشید: نام دارایی، تاریخ خریدش، هزینه خریدش، عمر مفید بهصورت ماه، ارزش اسقاطشده (اگر وجود داشته باشد) و حساب تامینکننده (حسابی که هنگام خریدش دارایی بستانکار میشود—معمولاً پول نقد، حسابات پرداختنی یا حساب تامینمالی).
- تصمیم بگیرید آیا دارایی از روش خطمستقیم استهلاک میشود یا اصلاً استهلاک نمیشود.
مراحل
-
به داراییهای ثابت → ثبت دارایی بروید (یا حسابات → داراییهای ثابت). Open in Usystems
-
روی دارایی جدید یا افزودن دارایی کلیک کنید.
-
فیلدهای الزامی را پر کنید:
- نام دارایی: نام واضح و توصیفی (مثلاً «وان شرکت»، «ساختمان دفتر»، «کابینت سرور»).
- کد دارایی: سیستم کد را بهطور خودکار ایجاد میکند (مثلاً «FA-0001»). اگر سازمان شما طرح نامگذاری خاصی نیاز داشته باشد میتوانید آن را سفارشی کنید.
- کتگوری: کتگوری دارایی را انتخاب کنید (مرحله بالا را ببینید). این روش استهلاک پیشفرض و عمر مفید را تعیین میکند.
- تاریخ خریدش: تاریخی که دارایی را خریداری یا در سرویس قرار دادید.
- هزینه خریدش: کل هزینه سرمایهای (قیمت خریدش، تحویل، نصب و هر هزینه مستقیم دیگر برای انجام دارایی).
- عمر مفید (ماه): تعداد ماههای استهلاک دارایی. برای مثال، وسیله نقلیه ممکن است 60 ماه باشد؛ مبلمان دفتر، 120 ماه.
- ارزش اسقاطشده: ارزش باقیمانده تخمینی پس از استهلاک کامل دارایی (اختیاری؛ پیشفرض صفر). استهلاک برای هزینه منهای ارزش اسقاطشده محاسبه میشود.
- روش استهلاک: خطمستقیم را انتخاب کنید (توصیهشده) تا استهلاک را بهطور یکنواخت در طول عمر مفید پخش کنید، یا هیچکدام اگر دارایی استهلاک نمیشود.
- تاریخ شروع استهلاک: تاریخ شروع استهلاک (معمولاً تاریخ خریدش، اما ممکن است متفاوت باشد اگر دارایی هنوز در سرویس نیست).
- حساب تامینکننده: حسابی که هنگام خریدش دارایی بستانکار میشود (مثلاً پول نقد، حسابات پرداختنی). این جایی است که هزینه از آنجا کشیده میشود.
- نگهدارنده (اختیاری): فردی که مسئول دارایی است.
- مکان (اختیاری): موقعیت فیزیکی یا بخشایی که دارایی در آنجا نگهداری میشود.
-
ابتدا دارایی را در وضعیت پیشنویس برای بررسی قبل از ارسال رها کنید. هنگامیکه آمادهاید خریدش را در روزنامچه حسابداری ثبت کنید، وضعیت را به فعال تغییر دهید.
-
ذخیره را کلیک کنید. دارایی اکنون ثبت شده است. اگر وضعیت را به فعال تنظیم کردید، هزینه خریدش بلافاصله ارسال میشود: حساب دارایی ثابت بدهکار و حساب تامینکننده بستانکار میشود.
پس از ثبت: مراحل بعدی
- مشاهده روزنامچه ارسالشده: پس از فعالشدن دارایی، میتوانید روزنامچه خریدش را در صفحه جزئیات دارایی مشاهده کنید.
- افزودن هزینههای بعدی: اگر هزینههای بعدی را سرمایهای کنید (مثلاً تعمیرات یا بهبودی)، از اقدام افزودن هزینه در صفحه جزئیات دارایی استفاده کنید تا آن را اضافه و ارسال کنید.
- اجرای استهلاک: در پایان هر دوره حسابداری، استهلاک را از طریق داراییهای ثابت → اجرای استهلاک اجرا کنید تا استهلاک و استهلاک انباشتی ماه را ثبت کنید.
- نظارت بر برنامه: برنامه استهلاک پیشبینیشده را در صفحه جزئیات دارایی مشاهده کنید تا استهلاک آینده را پیشبینی کنید.
اثر حسابداری
هنگام ثبت دارایی با وضعیت فعال:
- بدهکار (افزایش): حساب دارایی ثابت (دارایی بیلانسشیت).
- بستانکار (کاهش): حساب تامینکننده (معمولاً پول نقد یا بدهی).
- روزنامچه متوازن و نهایی است؛ ویرایش هزینه خریدش بعد از آن نیاز به برگرداندن و دوباره ارسال دارد.
استهلاک هر ماه بهطور جداگانه ارسال میشود؛ برای جزئیات به مقاله استهلاک مراجعه کنید.
نکات و اشتباهات رایج
- تمام هزینههای خریدش را سرمایهای کنید: تحویل، نصب، پروانهها و هزینههای حرفهای مورد نیاز برای انجام دارایی را شامل کنید. اینها بخش هزینه سرمایهای هستند، نه هزینه فوری.
- عمر مفید صحیح را انتخاب کنید: برای عمر مفید استاندارد در صنعت خود با سیاستهای حسابداری یا راهنمای مالیاتی سازمان خود مشورت کنید. مثلاً وسایل نقلیه معمولاً 5-7 سال؛ ساختمانها، 20-50 سال.
- از وضعیت «پیشنویس» بهعنوان وضعیت دائمی استفاده نکنید: داراییهای در وضعیت پیشنویس استهلاک جمع نمیکنند و در گزارشهای دارایی ثابت ظاهر نمیشوند. پیشنویس را فقط برای برنامهریزی استفاده کنید؛ پس از فعالشدن دارایی به فعال تغییر دهید.
- کتگوریهای دارایی را بر اساس قاعده استهلاک جدا کنید: اگر دو دارایی عمر مفید یا روش استهلاک متفاوت داشته باشند، آنها را در کتگوریهای متفاوت قرار دهید تا سیستم بتواند به حسابات صحیح ارسال کند و استهلاک را بهدرستی محاسبه کند.
آیا این مطلب مفید بود؟