ثبت علایم حیاتی
ثبت دما، فشارخون، نبض و سایر اندازهگیریهای کلیدی در دوسیه.
نحوه عملکرد
ثبت علایم حیاتی اندازهگیریهای فیزیکی اصلی مریض را در یک لحظه مشخص ثبت میکند. این اندازهگیریها—دما، فشارخون، نبض (ضربان قلب)، سرعت تنفس، اشباع اکسیژن، وزن، قد و گاهی اوقات بیشتر—برای ارزیابی بالینی حیاتی هستند و یک خط بنیادی تاریخی برای نظارت بر پیشرفت مریض ایجاد میکند.
در یوسیسـتمز، علایم حیاتی در دوسیه ثبت میشوند. آنها دارای مهر زمانی هستند تا بتوانید تغییرات را در طول اندازهگیریهای متعدد در همان نوبت یا در نوبتهای گوناگون پیگیری کنید.
قبل از شروع
-
دوسیه باید باز باشد. نمیتوانید بدون دوسیه باز برای مریض علایم حیاتی ثبت کنید. در صورت نیاز، ابتدا دوسیه را ایجاد یا باز کنید.
-
صلاحیتهای مورد نیاز: شما باید صلاحیت ثبت علایم حیاتی در بخش خود را داشته باشید. از مدیر خود بپرسید در صورت عدم مطمئنی.
-
ابزارهای اندازهگیری آماده: دماسنج، فشارسنج، ترازو و تایمر نبض (یا ساعت) را در دسترس داشته باشید، یا از ابزارهای اندازهگیریای که تسهیلات شما فراهم میکند استفاده کنید.
-
مریض آماده: مریض باید در موضع پایدار (نشسته یا دراز) باشد هنگام اندازهگیری، بهویژه برای فشارخون و نبض. اگر مریض تازه راه رفته یا حرکت کرده است، یک یا دو دقیقه برای آرامتر شدن اجازه دهید.
مراحل
مرحله 1: باز کردن دوسیه
-
به Medical Cases بروید و دوسیه مریض را پیدا کنید، یا از فهرست Patients جستجو کنید و Open case را کلیک کنید.
Medical Cases را در یوسیسـتمز باز کنید -
تأیید کنید دوسیه باز است و اطلاعات مریض را نمایش میدهد.
مرحله 2: جستجو برای بخش علایم حیاتی
-
در نمایش دوسیه، دنبال بخش Vital Signs، Vitals یا Measurements بگردید. ممکن است دکمه، تب یا قسمت گسترشپذیر زیر جزئیات دوسیه اصلی باشد.
-
Add vital sign، New entry، Record vitals یا دکمه مشابه را کلیک کنید تا ورودی علایم حیاتی جدید شروع شود.
مرحله 3: اندازهگیری و ثبت هر علامت
-
فرم یا فیلد ورودی علایم حیاتی ظاهر میشود. معمولاً شامل فیلدهای زیر است:
- دما (بر حسب °C یا °F، بسته به منطقه شما)
- فشارخون (نمایشدادهشده به عنوان سیستولی/دیاستولی، مثلاً 120/80)
- نبض یا ضربان قلب (ضربه در دقیقه)
- سرعت تنفس (نفس در دقیقه)
- اشباع اکسیژن (SpO₂، نمایشدادهشده به عنوان درصد %)
- وزن (بر حسب کیلوگرم یا پوند)
- قد (بر حسب سانتیمتر یا اینچ)
- زمان اندازهگیری (خودکار به "اکنون"؛ اگر در زمان گذشته اندازهگیری میکنید تنظیم کنید)
-
علایم حیاتی مریض را با استفاده از رویههای استاندارد و تجهیزات تسهیلات خود اندازهگیری کنید.
-
هر مقدار را در فیلد مربوطه وارد کنید. اگر فیلد قابل اجرا نیست یا اندازهگیری ندارید، آن را خالی بگذارید یا بپرید (بسته به اینکه تسهیلات شما فیلدها را مورد نیاز علامتگذاری کند یا نه).
مرحله 4: ذخیرهسازی ورودی علایم حیاتی
- Save، Record یا Submit را کلیک کنید تا علایم حیاتی ذخیره شود.
ورودی اکنون ذخیرهشده و دارای مهر زمانی است. میتوانید آن را در تاریخچه علایم حیاتی دوسیه ببینید.
مرحله 5: (اختیاری) ثبت دوباره اگر اندازهگیریهای متعدد انجام میدهید
- اگر نیاز دارید علایم حیاتی را دوباره ثبت کنید (مثلاً اندازهگیری پیگیری بعداً در همان نوبت)، Add vital sign را دوباره کلیک کنید و فرآیند را تکرار کنید. سیستم هر دو ورودی را با مهرهای زمانی متفاوت به دوسیه پیوند میدهد.
تأثیر کلینیکی
علایم حیاتی بطور خودکار هزینه یا صورتحساب را تحت تأثیر قرار نمیدهند. با این حال، علایم حیاتی غیرعادی ممکن است هشدارها یا اطلاعرسانیها را در سیستم شما تحریک کند (بسته به پیکربندی)، و آنها همیشه برای هر پرسنل بالینیای که دوسیه را مشاهده میکند نمایان هستند، تصمیمات و اقدامات بعدی بالینی را برانگیزانند.
نکات و اشتباهات رایج
- تکنیک اندازهگیری. برای هر علامت حیاتی از پروتکلهای استاندارد استفاده کنید: فشارخون در موضع نشسته پس از استراحت اندازهگیریشود، نبض برای یک دقیقه کامل یا (اگر دستی برداشته شود) برای 60 ثانیه اندازهگیریشود، دما ثابتانه (دهنی، گوش، زیر بغل) هر بار اندازهگیریشود.
- دوره استراحت. اگر مریض تازه راه رفته یا مضطرب است، یک یا دو دقیقه برای آرامتر شدن قبل از اندازهگیری نبض و فشارخون اجازه دهید—این موارد به راحتی تحت تأثیر فعالیت و استرس هستند.
- مقیاس دما. بررسی کنید آیا تسهیلات شما از سلسیوس یا فارنهایت استفاده میکند و مقدار را در واحد صحیح وارد کنید. اشتباه متداول وارد کردن 98 °F به عنوان 98 °C است، که بطور خطرناک بالا پرچم میخورد.
- مهر زمانی. سیستم معمولاً زمان را به عنوان "اکنون" خودکار پر میکند. اگر علایم حیاتی را به صورت عقبماندگی ثبت میکنید (مثلاً چیزی یک ساعت پیش اندازهگیریشده)، بررسی کنید آیا میتوانید مهر زمانی را قبل از ذخیرهسازی ویرایش کنید.
- اندازهگیریهای گمشده. اگر نمیتوانید علامت حیاتی را اندازهگیری کنید (مثلاً هیچ فشارسنجی در دسترس نیست)، معمولاً این که آن فیلد را خالی بگذارید درست است. فقط مطمئن شوید پروتکل تسهیلات شما آن را اجازه میدهد.
- بررسی علایم حیاتی قدیمی. اگر نیاز دارید اندازهگیریهای قبلی را بررسی کنید، اکثر نمایشهای دوسیه خلاصه یا تاریخچه علایم حیاتی را نشان میدهند. برای مشاهده ورودیهای قبلی کلیک یا اسکرول کنید.
آیا این مطلب مفید بود؟