مدیریت کتلاک تستهای لابراتوار و مقادیر نورمال
افزودن تستهای لابراتوار به کتلاک شما و تعیین مقادیر مرجع آنها تا نتایج را بتوان به درستی تفسیر کرد.
مدیریت کتلاک تستهای لابراتوار و مقادیر نورمال
کتلاک تستهای لابراتوار شما فهرست اصلی تمام تستهایی است که میتوان برای سفارش و گزارشدهی استفاده کرد. هر تستی در کتلاک نام، واحدهای اندازهگیری و مقدار مرجع (محدوده نرمال) دارد که کمک میکند نتایج را تفسیر کنید. این راهنما نحوه تنظیم و نگهداری کتلاک تستهای شما را توضیح میدهد.
قبل از شروع
- شما باید دسترسی مدیر را برای مدیریت کتلاک تستها داشته باشید.
- فهرستی از تمام تستهایی که لابراتوار شما انجام میدهد، شامل نامها، واحدهای اندازهگیری (مثل mg/dL، mmol/L، cells/μL) و مقادیر مرجع برای جمعیت شما داشته باشید.
- مقادیر مرجع ممکن است بر اساس سن، جنسیت یا نوع نمونه متفاوت باشند؛ اگر لابراتوار شما چندین محدوده برای هر تست استفاده میکند، پیشبرنامهریزی کنید.
- نامهای تست باید با اصطلاحات بالینی و گزارشهای لابراتوار شما مطابقت داشته باشند.
مراحل
-
وارد Usystems شوید و به تنظیمات → پیکربندی لابراتوار (یا تشخیصیه → راهاندازی لابراتوار) بروید. باز کردن در Usystems
-
روی تب یا مورد منو کتلاک تست کلیک کنید.
-
افزودن تست (یا آیکن مثبت) را کلیک کنید تا تست جدیدی در کتلاک ایجاد کنید.
-
نام تست را به انگلیسی وارد کنید (مثلاً «هیموگلوبین»، «گلوکوز خون ناشتا»، «کریاتینین»).
-
نام تست (دری) را وارد کنید — نام دری افغانی که در مرکز شما استفاده میشود (مثلاً «هیموگلوبین»، «گلوکوز خون ناشتا»، «کریاتینین»).
-
کد تست یا شناسهای را انتخاب کنید اگر لابراتوار شما از کدها استفاده میکند (مثلاً «HGB»، «FBG»، «CR»). این اختیاری است اما برای صورتحساب و گزارشدهی توصیهشده است.
-
واحد اندازهگیری را از منوی کشویی انتخاب کنید (مثلاً «g/dL»، «mg/dL»، «μmol/L»). اگر واحد شما در فهرست نیست، ممکن است نیاز باشد با مدیر خود تماس بگیرید تا آن را اضافه کند.
-
محدوده نرمال (حداقل) را وارد کنید — کمترین مقدار برای بزرگسال (یا جمعیت قابل اجرا) نرمال در نظر گرفته میشود.
-
محدوده نرمال (حداکثر) را وارد کنید — بیشترین مقدار برای بزرگسال نرمال در نظر گرفته میشود.
-
اگر لابراتوار شما از محدودههای مختلفی برای کودکان، مردان، زنان یا سایر گروههای فرعی استفاده میکند، روی افزودن متغیر محدوده کلیک کنید و مراحل 8-9 را برای هر متغیری تکرار کنید و تعیین کنید که برای کدام جمعیت قابل اجرا است.
-
اختیاری است، توضیح یا یادداشتهای بالینی درباره تست اضافه کنید (مثلاً «ظرفیت حمل اکسیژن خون را اندازهگیری میکند» یا «نیاز به ناشتایی دارد»).
-
کادر فعال را بررسی کنید تا تست را برای سفارش در دسترس قرار دهید؛ آن را بدون علامت بگذارید تا آن را موقتاً مخفی کنید.
-
برای افزودن تست به کتلاک، ذخیره را کلیک کنید.
-
مراحل 3-13 را برای هر تستی که لابراتوار شما ارائه میدهد، تکرار کنید.
-
کتلاک خود را به طور منظم بررسی کنید تا اطمینان حاصل کنید که محدودهها عملکرد لابراتوار شما و هر بهروزرسانی بالینی را منعکس میکنند.
تأثیر حسابداری
تستهای لابراتوار مستقیماً در حسابداری ثبت نمیشوند. با این حال، خدمات تست ممکن است به اقلام خدمات با قیمت و قوانین مالیاتی مرتبط باشند که هنگام سفارش و صورتحسابی تستها بر صورتحساب تأثیر میگذارند.
نکات و اشتباهات رایج
- نامهای تست را ثابت نگه دارید: از همان نام در کتلاک، فرمهای سفارش و گزارشها استفاده کنید. از مختصرات در فیلد نام تست اجتناب کنید؛ از فیلد کد برای مختصرات استفاده کنید.
- مقادیر مرجع را تأیید کنید: مقادیر مرجع لابراتوار خود را مشورت کنید، نه محدودههای عمومی از کتابهای درسی. محدودهها بر اساس جمعیت و تجهیزات متفاوت است، و استفاده از محدودههای نادرست میتواند منجر به تفسیر نادرست نتایج شود.
- محدودهها را هنگام تغییر تجهیزات بهروزرسانی کنید: اگر لابراتوار شما ابزارها یا معرفهای نو نصب کند، مقادیر مرجع ممکن است تغییر کند. کتلاک خود را مطابق آن بررسی و بهروزرسانی کنید.
- متغیرهای جمعیت را با حکمت استفاده کنید: اگر لابراتوار شما بر اساس سن یا جنسیت سفارش میکند، متغیرهای صریح را تنظیم کنید. از پراکنده کردن کتلاک با محدودههای کمیاب استفاده شده اجتناب کنید؛ بر جمعیتهایی تمرکز کنید که شما به آنها خدمات میدهید.
- نیازمندیهای تست را مستند کنید: از فیلد توضیح برای یادداشت هر نیاز خاص (ناشتایی، زمان جمعآوری، نوع نمونه) استفاده کنید تا پزشکان سفارشدهندهی تست بفهمند چه چیز لازم است.
آیا این مطلب مفید بود؟