اجرای معاینه اندوسکوپی
انجام و ثبت معاینه اندوسکوپی و هر گونه یافتههای تشخیصی.
اجرای معاینه اندوسکوپی
اندوسکوپی روش حداقل تهاجمیای است که در آن لوله بلند و انعطافپذیری با دوربین (اندوسکوپ) به بدن درج میشود تا ساختارهای داخلی را مشاهده کند. انواع اندوسکوپی معمول شامل اندوسکوپی فوقانی گوارشی (مری، معده، دوازدهم)، کولونوسکوپی (کولون) و برونکوسکوپی (مجاری هوایی) است. پس از تکمیل اندوسکوپی، یافتهها و هر گونه نمونهای که جمعآوری شده است باید برای بررسی پزشک در سیستم ثبت شود.
قبل از شروع
- بیمار باید دارای سفارش اندوسکوپی فعال در سیستم باشد.
- شما باید اندوسکوپیست آموزشدیده و معتبر یا دستیار اندوسکوپی باشید (بسته به نقش و سیاست تأسیسات شما).
- نوع و میزان اندوسکوپی سفارششده را تأیید کنید.
- اطمینان حاصل کنید تمام تجهیزات اندوسکوپی (scope، ابزار بیوپسی، لوازم جانبی) معقم، کارکرد و درست ضدعفونیشده است.
- تأیید کنید آمادگی بیمار بر اساس سفارش تکمیل شده است (روزهداری، آمادهسازی روده برای کولونوسکوپی و غیره).
- تاریخچه پزشکی بیمار، داروها و هر گونه آلرژی یا نقض را بررسی کنید.
- اگر تخدیری پروسیجره برنامهریزی شده است داروهای تخدیر و عوامل برگردانکننده را در دسترس داشته باشید.
مراحل
-
به بخش تشخیصیه و لابراتوار بروید و سفارش اندوسکوپی در حال انتظار را پیدا کنید. باز کردن در Usystems
-
هویت بیمار را تأیید کنید با استفاده از دو شناسه و تأیید کنید رضایت آگاهانه ثبت شده است.
-
نیازمندیهای پیشپروسیجره را بررسی کنید:
- وضعیت روزه را تأیید کنید (معمولاً NPO برای 6+ ساعت برای اندوسکوپی فوقانی).
- تأیید کنید آمادگی روده برای کولونوسکوپی مناسب است (مدفوع مایع شفاف).
- علائم حیاتی و اشباع اکسیژن پایهای را بررسی کنید.
-
بیمار را آگاه کنید:
- روند را توضیح دهید و چه انتظار دارید (ناراحتی خفیف، تجسم دوربین، بیوپسی احتمالی).
- اسپری گلو یا بیحسکننده را توضیح دهید اگر برای اندوسکوپی فوقانی استفاده شود.
- بیمار را اطمینان دهید که تنفس مسدود نخواهد شد.
- اگر تخدیر برنامهریزی شده است ریسک و منفعت تخدیر را بررسی کنید؛ رضایت اضافی را در صورت نیاز بهدست آورید.
-
تخدیر را تزریق کنید اگر سفارششده است (معمولاً تخدیر آگاهانه برای بیشتر اندوسکوپیها):
- دسترسی IV ایجاد کنید.
- داروهای تخدیر و آرامبخش را بر اساس پروتکل تزریق کنید.
- سطح آگاهی بیمار و علائم حیاتی را به طور مداوم نظارت کنید.
- تجهیزات فوریالاقدام و عوامل برگردانکننده را فوریالاقدام در دسترس داشته باشید.
-
اندوسکوپی را انجام دهید:
- بیمار را بر اساس مناسب موضع دهید (جانبی چپ برای اندوسکوپی فوقانی، جانبی چپ یا روی شکم برای کولونوسکوپی).
- ساختار را به طور سیستماتیک تجسم کنید، تمام نواحی مشخصشده در سفارش را بررسی کنید.
- یافتهها را در حین قدم به قدم ثبت کنید (محل، ظاهر، اندازه ضایعات، پلیپها، التهاب و غیره).
- بیوپسی، برداشت پلیپ یا اقدام درمانی را بر اساس مشخصشده در سفارش انجام دهید.
- تصاویر یا ضبط ویدئویی یافتههای مهم را بگیرید.
- اگر نمونهای بهدست آمد، آنها را واضح با هویت بیمار و محل تشریحی برچسبگذاری کنید.
-
ایمنی بیمار را طی مراحل نظارت کنید:
- علائم حیاتی و اشباع اکسیژن را به طور مداوم ارزیابی کنید.
- برای عوارض تماشا کنید (خونریزی، سوراخ، فشار تنفسی).
- برای مداخله یا فراخوان کمک آماده باشید اگر عوارض رخ دهد.
-
پس از تکمیل پروسیجره، یافتهها را در سیستم ثبت کنید:
- پروسیجره را تکمیل شده یا انجامشده علم کنید.
- تاریخ، زمان و نام اندوسکوپیست را ثبت کنید.
- نواحی تشریحی بررسیشده و بازبودن مجاری را ثبت کنید.
- تمام یافتهها را فهرست کنید (پلیپها، ضایعات، التهاب، خونریزی، ناهنجاریها و غیره) با محل و توضیح.
- هر گونه مداخله درمانی (پلیپکتومی، بیوپسی، تزریق، هموستاز) انجامشده را یادداشت کنید.
- جمعآوری نمونه، برچسبگذاری و هر گونه سفارش هیستولوژی مرتبط را ثبت کنید.
- یادداشتهای مربوط به تحمل پروسیجره، عوارض و توصیههای پیگیری را اضافه کنید.
- داروهای تخدیر استفادهشده و جزئیات بهبود بیمار را ثبت کنید.
-
رکورد پروسیجره را ذخیره کنید. یافتهها برای بررسی پزشک و تصمیمگیری بالینی در دسترس هستند.
اتفاقات بعدی
- تصاویر یا ضبط ویدئویی با رکورد پروسیجره بایگانی میشوند.
- هر گونه نمونه بافتی برای تجزیهوتحلیل به پاتولوژی ارسال میشود.
- پزشک یافتههای اندوسکوپی را بررسی میکند و گزارشی مینویسد.
- اگر آزمایش پاتولوژی انجام شد، نتایج هنگام دسترسی به رکورد اندوسکوپی متصل میشوند.
- پزشک سفارشدهنده آگاه میشود که نتایج آماده است.
- توصیههای پیگیری (مثلاً اندوسکوپی مجدد، نظارت کولونوسکوپی) برای بیمار و پزشک سفارشدهنده ارسال میشوند.
نکات و اشتباهات رایج
- معاینه سیستماتیک: تمام نواحی مشخصشده در سفارش را تجسم کنید؛ معاینه ناقص ممکن است یافتههای مهم را از دست دهد.
- ایمنی تخدیر: علائم حیاتی و آگاهی را به دقت نظارت کنید؛ تخدیر کم آرامبخشی بیمار را ناراحت میکند، تخدیر بیش از حد ریسک فشار تنفسی را گسترش میدهد.
- مدیریت نمونه: تمام نمونهها را فوریالاقدام با هویت بیمار و محل تشریحی برچسبگذاری کنید بعد از جمعآوری؛ نمونههای اشتباه برچسبگذاریشده میتوانند تشخیص را تهدید کنند.
- آگاهی عوارض: برای خونریزی، سوراخ یا عوارض دیگر هشیار باشید طی و فوریالاقدام پروسیجره؛ تشخیص زود نتایج بیمار را بهتر میکند.
آیا این مطلب مفید بود؟