سوالات متداول: معاینات تصویری

سوالات متداول: معاینات تصویری

تفاوت بین اکسری و سی‌تی سکن چیست؟

اکسری با استفاده از یک تیر تابش، تصویری دو بعدی (صاف) ایجاد می‌کند. سریع، ارزان است و برای ارزیابی استخوان و ریه خوب است. اسکن CT تصاویر اکسری متعدد از زوایای مختلف می‌گیرد و از رایانه برای ایجاد تصاویر مقاطع سه‌بعدی تفصیلی استفاده می‌کند. CT حساس‌تر است و می‌تواند ناهنجاری‌های کوچک‌تر را تشخیص دهد، اما تابش بالاتر و پرهزینه‌تر است. پزشک CT را سفارش می‌دهد وقتی اکسری نامشخص است یا زمانی که جزئیات بیشتر نیاز است.

آیا التراساوند ایمن است؟ آیا می‌تواند در بارداری استفاده شود؟

بله، التراساوند ایمن است و معاینه ترجیحی طی بارداری است. برخلاف اکسری یا CT، التراساوند از تابش یونیزه استفاده نمی‌کند. غیرتهاجمی است و هیچ اثر مضری شناخته‌شده‌ای برای جنین ندارد وقتی به‌طور مناسب استفاده شود. التراساوند به طور مرتب در زایمان برای نظارت رشد جنین و تشخیص نقایص مادرزادی استفاده می‌شود.

چرا MRI از CT بیشتر طول می‌کشد؟

MRI داده را با استفاده از میدان‌های مغناطیسی قوی و امواج رادیویی کسب می‌کند، که ذاتی‌اً از چرخش سریع اسکنر CT کندتر است. MRI معمول ممکن است بسته به توالی‌های مورد نیاز و تشریح تجسم‌شده 60-20 دقیقه طول بکشد. CT معمولاً تنها چند دقیقه طول می‌کشد. زمان طولانی برای MRI شایسته است زیرا تقابل نرم‌افزاری عالی و تابش یونیزه را تجنب می‌دهد.

دوز تابش از اسکن CT چقدر است؟

CT از تابش یونیزه استفاده می‌کند، بنابراین نشر یک ملاحظه است. با این حال، دوز تابش از یک اسکن CT واحد به طور کلی برای اهداف تشخیصی قابل‌قبول است زیرا منفعت بالینی معمولاً ریسک را بیشتر از میزان آن می‌شود. اسکن‌های CT متعدد مکرر یا CT در بیماران جوان باید توجیه‌شده و حتی‌الامکان کاهش یابد. اگر نگرانی درباره نشر تابش دارید، با پزشک خود مشورت کنید.

آیا بیماران دارای ایمپلنت فلزی می‌توانند MRI داشته باشند؟

برخی از ایمپلنت‌های فلزی MRI-safe هستند، اما برخی دیگر نیستند. ایمپلنت‌های فرومغناطیسی (مثل تنظیم‌کننده‌های ضربان قلب قدیمی‌تر، برخی کلیپ‌های آنوریسم یا پروتز فلزی) می‌توانند در MRI ناایمن باشند زیرا میدان مغناطیسی قوی می‌تواند فلز را حرکت یا گرم کند. قبل از هر MRI، پرسش‌نامه غربالگری ایمنی باید تکمیل شود. اگر بیمار دارای ایمپلنت است، تکنولوژیست MRI ایمنی آن را با سازنده دستگاه یا سوابق پزشکی تأیید خواهد کرد. هرگز MRI را بر روی بیماری دارای ایمپلنت غیر-safe اجبار نکنید.

تفاوت بین EEG معمول و EEG خواب چیست؟

EEG معمول در حالی که بیمار بیدار است انجام می‌شود و معمولاً 20-40 دقیقه طول می‌کشد. EEG خواب در حالی که بیمار خوابیده است انجام می‌شود و ممکن است 1-2 ساعت طول بکشد. EEG خواب برای تشخیص برخی ناهنجاری‌ها (مثل فعالیت تشنج طی خواب) حساس‌تر است زیرا ریتم‌های غیرعادی مغز گاهی تنها طی خواب نمایان هستند. محرومیت خواب قبل از EEG معمول گاهی ناهنجاری‌های پنهان را فعال می‌کند.

چرا ممکن است اندوسکوپی درمانی نه تنها تشخیصی باشد؟

اندوسکوپی می‌تواند ساختار‌های داخلی را تجسم کند و مسائل را درمان کند. به عنوان مثال، در کولونوسکوپی، یک پلیپ می‌تواند برداشته شود (پلیپکتومی) یا خونریزی می‌تواند متوقف شود (هموستاز). در اندوسکوپی فوقانی، تنگی می‌تواند گسترش یابد یا بدن غریب برداشته شود. درمان با ابزارهای عبور‌کننده از scope انجام می‌شود. پزشک طی پروسیجره تصمیم می‌گیرد که آیا درمان ممکن و مناسب است.

چگونه باید برای معاینات تصویری مختلف آمادگی بگیرم؟

آمادگی بسته به معاینه و ناحیه متفاوت است:

• اکسری: آمادگی حداقلی؛ جواهرات و اشیاء فلزی را برداشتید.
• التراساوند: ممکن است روزه‌داری برای مطالعات شکمی مورد نیاز باشد؛ برای التراساوند زنانی، ممکن است مثانه پر مورد نیاز باشد.
• CT: روزه‌داری مورد نیاز اگر رنگ‌ساز استفاده شود؛ اشیاء فلزی باید برداشته شوند.
• MRI: روزه‌داری مورد نیاز نیست؛ اشیاء فلزی باید برداشته شوند؛ غربالگری ایمنی برای ایمپلنت‌ها الزامی است.
• کولونوسکوپی: آمادگی تمیز‌کننده روده مورد نیاز است (روزه‌داری و ملین)؛ روزه‌داری معمولاً 6+ ساعت.
• اندوسکوپی فوقانی: روزه‌داری 6+ ساعت؛ گاهی دارویی برای رقیق‌کردن ترشحات داده می‌شود.
• EEG: آمادگی خاصی مورد نیاز نیست؛ موی باید برای تماس الکترود بهتر تمیز باشد.

همیشه دستورالعمل‌های خاص پزشک یا مرکز تصویری خود را برای معاینه خود دنبال کنید.

چه انتظار دارم طی معاینات تصویری؟ آیا درد می‌رود؟

بیشتر معاینات بدون درد هستند:

• اکسری، CT، التراساوند، MRI: غیرتهاجمی؛ ممکن است ژل سردی احساس کنید یا سر و صدای بلند بشنوید، اما درد نه.
• EEG: بدون درد؛ ممکن است خارش خفیفی از خمیر الکترود احساس کنید، اما الکترودها جریان الکتریکی تحویل نمی‌دهند.
• اندوسکوپی: ممکن است ناراحتی خفیف یا احساس غریق‌گی درگیر باشد، اما تخدیر معمولاً بیمار را راحت و فراموش‌کننده می‌کند (نه یادی از پروسیجره).

اگر بند و بار شدید دارم و نیاز به MRI دارم چه کنم؟

MRI می‌تواند احساس محصور‌کننده باشد زیرا درون لوله خوابیده‌اید. اگر خیلی بند و بار دارید، پزشک یا تکنولوژیست MRI خود را بگویید. گزینه‌ها شامل:

• استفاده از دستگاه MRI "باز" (در صورت دسترسی).
• تخدیر خفیف برای کمک به آرام‌سازی.
• آمادگی ذهنی و تمرکز روی صدای تکنولوژیست از طریق درون‌گویی. با تیم مراقبت بهداشتی خود درباره نگرانی‌های خود صحبت کنید؛ آنها می‌توانند تجربه را قابل‌تحمل کنند.